29 Ekim 2010 Cuma

Akşam Oldu Hüzünlendim Ben Yine

Tamda başlıkta olduğu gibi Akşam oldu hüzünlendim ben yine hasret kaldım gözlerinin rengine ..... diye başlayan şarkıyı mırıldanırken yazmak geldi içimden insan neden böyledirki acaba herşeyin yaşarkenmi kıymetini bilmiyoruz yoksa kaybedincemi değerini anlıyoruz çözemedim bir türlü kadermidir acaba gerçekten yaşadıklarımız acaba herkes benim gibimi yoksa bendemi var bi gariplik bunlarda çözemediğim sorular arasında. Özellikle akşam olunca neden hüzünlenirki insan, akşamın karanlığı üzerime çöküyor sanki yine biran önce gece olsunda uyuyayım diyorum uyuyunca herşey normale dönüyor sanki hayatımdaki olumsuzlukları unutuyorum belkide... Yaşadıkça hep var olacaklar biliyorum ama...
  Bazen düşünüyorum birgün mutluluk denen şeyi tam anlamıyla arkasından bişeyler çıkmadan yaşayabilirmiyim acaba mümkünmü benim için bu??? Ama herşeye rağmen mutlu görünmeyi iyi beceriyorum gün olup herkesi kahkahadan kırıp geçiren ben gece olunca yastığıma akan gözyaşlarıyla uyuyorum... Tıpkı bütün salonu gülmekten kırıp geçirdikten sonra odasına çekilip ağlayan palyaço gibiyim dahası yoookkkk...


Ama şuda varki herşeye rağmen yaşamamı sağlayan minicik bi varlık var yanımda ona sarıldığımda herşey bir kenarda kalıyor ama hüzünlerim bir türlü geçmiyor...

Hiç yorum yok:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...